Sa isang tahimik na bahagi ng Barangay Canduyong sa Odiongan, Romblon, kung saan ang dagat at bukirin ang nagsisilbing gulugod ng kabuhayan, isinilang ang isang kwento na sumasalungat sa madalas na maling pananaw tungkol sa kahirapan at tulong panlipunan.

Ito ang kwento ni Mark Vincent Fabito, isang kabataang minsang namuhay sa kakulangan, ngunit piniling mangarap, magsikap, at magtagumpay.

Bata pa lamang, kabisado na ni Mark ang hirap ng buhay. Sa umaga, kasama siya sa bukid bilang magsasaka; sa ibang araw, sumasama sa pangingisda upang makatulong sa pang-araw-araw na pangangailangan ng pamilya. Hindi marangya ang kanilang buhay—ngunit punong-puno ito ng determinasyon.

Nang mapabilang ang kanilang pamilya sa Pantawid Pamilyang Pilipino Program (4Ps), nagkaroon ng kaunting ginhawa sa gastusin sa pag-aaral. Ngunit taliwas sa mga paratang ng ilan, hindi ito naging dahilan para umasa lamang si Mark.

Sa halip, ginawa niya itong inspirasyon.

“Hindi sapat na may tulong, kailangan mo pa ring kumilos,” ani niya.

Pinagsabay niya ang pag-aaral at pagtulong sa pamilya. Sa gitna ng pagod sa bukid at dagat, bitbit niya ang pangarap na makapagtapos. Hanggang sa dumating ang isang oportunidad, ang pagsali sa N2L (Nothing To Lose Foundation) training camp, kung saan higit niyang nahubog ang disiplina at tiwala sa sarili.

Ngunit tulad ng maraming kabataan, dumaan din siya sa matinding pagsubok nang tumama ang pandemya ng COVID-19. Sa gitna ng blended learning setup, pinili niyang magtrabaho bilang laborer sa umaga at mag-aral sa hapon at gabi. Hindi madali ang pagsabayin ang gutom, pagod, at responsibilidad, ngunit hindi siya sumuko.

At nagbunga ang lahat.

Nagtapos si Mark na may 1.5 na marka at ginawaran ng With Distinction. Kinilala rin siya bilang Athlete of the Year, patunay na ang sipag at tiyaga ay may gantimpala.

Hindi pa rito natapos ang laban.

Matapos ang kolehiyo, hinarap niya ang panibagong realidad… ang paghahanap ng trabaho. Naging helper siya ng chainsaw operator, bago nabigyan ng pagkakataon sa Government Internship Program (GIP) sa DICT Romblon. Kasabay nito, pinaghahandaan niya ang kanyang board exam.

Sa unang subok, hindi siya pinalad.

Ngunit hindi siya bumitaw.

Sa ikalawang pagkakataon, nakamit niya ang tagumpay—naging ganap na Licensed Professional Teacher. Isang tagumpay na hindi lamang para sa kanya, kundi para sa kanyang pamilya at sa lahat ng naniwala sa kanya.

Ngayon, si Mark ay nagsisilbi bilang Social Welfare Assistant sa ilalim ng TARA BASA Tutoring Program ng DSWD at bahagi ng Walang Gutom Program. Mula sa pagiging benepisyaryo, isa na siyang lingkod ng komunidad, nagbabalik ng tulong sa kapwa na minsan ding tumulong sa kanya.

Isang makabagbag-damdaming tagpo ang naganap sa kanyang buhay: habang siya ay pumipirma sa isang Memorandum of Agreement bilang bahagi ng kanyang trabaho, ang kanyang mga magulang naman ay nasa kabilang bahagi ng bulwagan, tinatanggap ang kanilang pagtatapos bilang benepisyaryo ng 4Ps.

Isang simbolo ng pag-angat. Isang patunay ng pagbabago.

Sa gitna ng mga batikos laban sa 4Ps, na umano’y nagdudulot ng pag-asa o katamaran—ang kwento ni Mark ay malinaw na sagot: ang tulong ay hindi hadlang sa pagsisikap, kundi tulay upang ito ay mas mapalakas.

Ang 4Ps ay hindi simpleng ayuda.

Ito ay puhunan sa kinabukasan.

Ito ay pagkakataon.

At para sa mga tulad ni Mark, ito ay naging simula ng isang mas matatag na bukas.

“Maraming salamat 4Ps, ang dating malabong pangarap ay naging malinaw na direksyon ng aking kinabukasan.”

Mula sa hirap, may pangarap.
Mula sa pangarap, may pagbabago.

At mula sa pagbabagong iyon, isang tagumpay na hindi lamang personal, kundi patunay na ang tamang suporta, kapag sinabayan ng sipag at determinasyon, ay kayang baguhin ang takbo ng buhay.

###