Bago pa sumilip ang unang sinag ng araw sa karagatan ng Puerto Princesa City, gising na si Papa.

Habang mahimbing pang natutulog ang karamihan, tahimik na niyang isinasakay ang kanyang lambat sa bangka. Sa bawat paglayag, hindi lamang isda o pusit ang kanyang hinahanap. Kasama ng bawat hampas ng alon ay ang pag-asang balang araw, makikita niyang nakatayo sa entablado ang kanyang anak—nakangiti, tangan ang diploma na matagal nilang ipinagdasal.

Sa Barangay Bagong Sikat, Puerto Princesa City, lumaki si Nicka Bel R. Perges na saksi sa walang sawang pagsisikap ng kanyang ama. Hindi naging madali ang buhay. Ang kabuhayan ng pamilya ay nakasalalay sa dagat—isang hanapbuhay na walang kasiguraduhan at nakadepende sa panahon, lakas ng katawan, at biyaya ng kalikasan.

Ngunit sa bawat pag-uwi ng kanyang ama na may bitbit na huli, may mas mahalagang bagay itong naiuuwi—pag-asa.

Habang si Papa ay buong tapang na hinaharap ang malalakas na alon, si Nicka naman ay buong tiyagang hinaharap ang mga pagsusulit, proyekto, at hamon ng pag-aaral. Ang mga kamay ng kanyang ama ay unti-unting naging magaspang, puno ng kalyo at sugat dahil sa walang sawang pangingisda. Samantalang ang kanyang mga kamay ay araw-araw na humahawak ng mga libro at papel, bitbit ang pangakong hindi masasayang ang bawat sakripisyo ng kanyang pamilya.

Hindi naging madali ang paglalakbay, ngunit hindi rin siya naglakbay nang mag-isa.

Naging malaking katuwang ng kanilang pamilya ang Pantawid Pamilyang Pilipino Program (4Ps) sa pagpapatuloy ng kanyang pag-aaral. Kasabay ng suporta mula sa CHED SMART Grant, Palawan Pawnshop Scholarship, TDP-TES, at Palawan State University, naging mas magaan ang bawat hakbang patungo sa kanyang mga pangarap.

Sa tulong ng mga oportunidad na ipinagkaloob at sa walang humpay na determinasyon, unti-unting naging posible ang dating tila napakalayong pangarap.

At dumating ang araw na matagal nilang hinihintay.

Hindi lamang nagtapos si Nicka ng kursong Bachelor of Elementary Education sa Palawan State University – College of Teacher Education. Nagtapos din siya bilang isa sa mga kinikilalang mag-aaral ng kanilang kolehiyo.

Bitbit niya ang mga parangal na bunga ng maraming taon ng pagpupursige:

🏅 Dalawang Academic Excellence Awards
🏅 Apat na Academic Proficiency Awards
🏅 Best in Final Demonstration Teaching
🏅 Culture and Arts Ambassador Award

Ngunit para kay Nicka, ang mga medalya at sertipiko ay hindi lamang patunay ng kanyang sipag.

Bawat isa ay larawan ng mga gabing nagpuyat ang kanyang ama sa dagat. Bawat parangal ay may kasamang pawis na tumulo habang hinihila ang lambat, mga sugat na iniwan ng pangingisda, at mga pangarap na hindi kailanman binitawan ng kanilang pamilya.

Sa kanyang pagtatapos, isang mensahe ang buong pusong inialay niya sa kanyang ama:

“Papa, ang diploma at mga parangal na ito ay hindi lamang bunga ng aking pagsisikap. Bawat isa ay may kasamang pawis, pagod, puyat, at sakripisyong ikaw ang unang nag-alay. Kung may nahuli man ang mga kamay mong sugat-sugat sa dagat, iyon ay ang pangarap kong makapagtapos.”

Sa kuwento ni Nicka, makikita na ang tunay na tagumpay ay hindi lamang nasusukat sa dami ng mga parangal o sa diploma na hawak sa araw ng pagtatapos. Nasusukat ito sa mga pangarap na sama-samang ipinaglaban ng isang pamilya, sa mga magulang na handang magsakripisyo para sa kinabukasan ng kanilang mga anak, at sa mga pagkakataong ibinibigay upang mabago ang takbo ng kanilang buhay.

Ngayon, ang dating batang mino-monitor bilang bahagi ng Pantawid Pamilyang Pilipino Program ay isa nang ganap na guro na handang magbahagi ng kaalaman at pag-asa sa susunod na henerasyon.

Isang patunay na kapag pinagsama ang pagmamahal ng pamilya, sipag ng anak, biyaya ng Diyos, at suporta ng mga programang nagbibigay ng pagkakataon, walang pangarap ang mananatiling malayo.

Dahil minsan, ang pinakamahalagang nahuhuli ng isang mangingisda ay hindi isda.

Kundi ang kinabukasan ng kanyang anak.